Ilke Cop

1988, BE

(c) Laurence Vander Elstraeten

In haar praktijk stelt Ilke Cop vragen over de de rol van vrouwen als mensen, kunstenaars en historische actoren. Ze gebruikt het menselijk verlangen naar schoonheid en narratief om kijkers te leiden naar een universum, waar oorzakelijke relaties die onze samenleving vormen niet gelden.

Het werk van deze kunstenaar inspireerde Astrid Haerens tot het schrijven van een nieuw gedicht.

Deze website maakt gebruik van cookies. Door op ‘accepteren’ te klikken, ga je akkoord met ons privacybeleid.